مواد توهم زادارای چه مشخصاتی هستند و برای غلبه بر اعتیاد به مواد مخدر چه باید کرد؟ مهمترین مواد توهم زا کدامند و چه مشخصاتی دارند؟ مهمترین عوارضمواد توهم زا کدامند و برای رهایی از آن چه باید کرد؟
مواد توهم زاجزو اعتیادآورترین مواد مخدر هستند و دسته ای از داروها هستند که باعث توهم می شوند - اعوجاج های عمیق در درک فرد از واقعیت. توهم زا را می توان در بعضی از گیاهان و قارچ ها (یا عصاره آنها) یافت و یا ساخت بشر کرد و معمولاً به دو دسته وسیع تقسیم می شوند: توهم زاهای کلاسیک (مانند LSD) و داروهای تجزیه کننده (مانند PCP). وقتی افراد تحت تأثیر هر یک از دو نوع دارو قرار می گیرند ، افراد اغلب نوسانات عاطفی سریع و شدیدی را مشاهده می کنند و با دیدن تصاویر ، شنیدن صداها و احساساتی که واقعی به نظر می رسند اما واقعی نیستند.
در حالی که مکانیسم های دقیق که توهم زا و داروهای تجزیه کننده باعث ایجاد اثرات آنها می شود هنوز به روشنی درک نشده اند ، تحقیقات نشان می دهد که آنها حداقل با مقداری ایجاد اختلال در ارتباط بین سیستم انتقال دهنده عصبی در سراسر مغز و نخاع که باعث تنظیم خلق و خو ، درک حسی ، خواب ، گرسنگی می شود ، حداقل به طور جزئی کار می کنند. ، دمای بدن ، رفتار جنسی و کنترل عضلات.
مواد توهم زا کلاسیک
LSD
LSD (دی هتیلامید اسید d-lysergic) - همچنین به عنوان اسید ، بلاتر ، دوزها ، بازدیدها ، ریز دانه ها ، حبه های قند ، سفرها ، زبانه ها یا شیشه های پنجره شناخته می شود - یکی از قوی ترین توهم زا در خلق و خو و تغییر در درک است. این ماده ای شفاف یا سفید ، بدون بو و محلول در آب است که از اسید لیزرژیک ، ترکیبی که از قارچ چاودار حاصل می شود ، سنتز شده است. LSD در ابتدا به صورت بلوری تولید می شود ، سپس می توان از آن برای تولید قرص هایی به نام "ریز نقطه" یا مربع های نازک ژلاتین به نام "شیشه های پنجره" استفاده کرد. همچنین می تواند با آب یا الکل رقیق شده و به صورت مایع فروخته شود. با این وجود رایج ترین شکل ، کاغذهای آغشته به LSD است که به مربع های کوچک منفجر می شود و به "بلات" معروف است.
Psilocybin
همچنین به عنوان قارچ جادویی ، اتاق خواب ، بومر یا دود کم شناخته می شود - از انواع خاصی از قارچ ها در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری آمریکای جنوبی ، مکزیک و ایالات متحده استخراج می شود . در گذشته ، فرهنگ بومی مکزیک و آمریکای مرکزی ، در هنگام مراسم مذهبی ، سیلوسیبین بلعیده می شد. Psilocybin می تواند خشک یا تازه باشد و به صورت خام خورده شود ، با غذا مخلوط شود و یا در چای دم شود و اثرات مشابه LSD ایجاد کند.
peyote
Peyote (مسکالین) - همچنین به عنوان دکمه ، کاکتوس و مسک شناخته می شود - یک کاکتوس کوچک و بدون خار است که ماده اصلی آن مسکالین است. توسط بومیان شمال مکزیک و جنوب غربی ایالات متحده به عنوان بخشی از مراسم مذهبی استفاده می شده است. قسمت بالای یا تاج کاکتوس پیوته دارای دکمه هایی به شکل دیسک است که برای تولید مایع مست کننده ، بریده ، خشک شده و معمولاً در آب جویده یا خیس می شوند. از آنجا که این عصاره بسیار تلخ است ، برخی از کاربران با جوشاندن گیاه برای چند ساعت یک چای تهیه می کنند. مسکالین همچنین می تواند از طریق سنتز شیمیایی تولید شود.
dmt
DMT (دی متیل تریپتامین) - که به آن دیمیتری نیز گفته می شود - یک مواد توهم زا قدرتمند است که به طور طبیعی در برخی از گونه های گیاهی آمازون وجود دارد (به "Ayahuasca" مراجعه کنید) و همچنین در آزمایشگاه سنتز می شود. مصنوعی DMT معمولاً به شکل پودر کریستالی سفید در می آید و به طور معمول در لوله بخار می شود یا دود می شود.
سالویا آیهواسکا
همچنین به عنوان شناخته می شود - نوعی مواد توهم زا است که از یکی از چندین گیاه آمازون حاوی DMT (ماده اصلی روانگردان) همراه با تاک حاوی یک آلکالوئید طبیعی ساخته می شود که از تجزیه طبیعی DMT در دستگاه گوارش جلوگیری می کند. . چای آیهواسکا به طور سنتی در فرهنگ های بومی آمریکای جنوبی ، عمدتا در منطقه آمازون برای اهداف شفابخشی و مذهبی استفاده می شده است.
داروهای تجزیه کننده و مواد توهم زا
PCP
PCP (فن سیکلیدین) - که به اوزون ، سوخت موشک ، قایق عشق ، گراز ، مایع مومیایی کننده یا سوپرجین نیز معروف است - در اصل در دهه 1950 به عنوان بیهوشی عمومی برای جراحی تولید شد. گرچه به اشکال مختلفی از جمله قرص یا کپسول یافت می شود ، اما معمولاً به صورت مایع یا پودر به فروش می رسد. PCP می تواند خرخر ، دود ، تزریق یا بلعیده شود. گاهی اوقات پس از پاشیدن روی ماری جوانا ، توتون یا جعفری ، مواد توهم زا می شود.
کتامین
همچنین به عنوان یا شناخته می شود - تجزیه کننده ای و مواد توهم زا است که در حال حاضر به عنوان بی حس کننده برای انسان و همچنین حیوانات استفاده می شود. بیشتر کتامین فروخته شده در خیابان از دفاتر دامپزشکی منتقل شده است. اگرچه این ماده به عنوان مایع تزریقی تولید می شود ، اما کتامین به طور کلی تبخیر می شود و پودری را تشکیل می دهد که برای استفاده غیرقانونی به صورت قرص خورده یا فشرده می شود. از آنجا که کتامین بی بو و بی مزه است و خاصیت القای فراموشی دارد ، گاهی اوقات برای سهولت در حمله جنسی به نوشیدنی ها اضافه می شود.
(دکسترومتورفان)
که به آن روبو نیز گفته می شود - یک ماده مهار کننده سرفه و خلط آور در برخی از داروهای سرماخوردگی و سرفه بدون نسخه (OTC) است که اغلب توسط بزرگسالان و جوانان مورد سو ab استفاده قرار می گیرند. شربت سرفه "بیش از حد" که معمولاً حاوی حدود 15 میلی گرم DXM در هر قاشق چای خوری است ، و قرص ها و کپسول های ژل که معمولاً حاوی 15 میلی گرم DXM در هر قرص هستند ، متداول ترین منبع سو ab استفاده DXM هستند. داروهای OTC که حاوی DXM هستند اغلب حاوی آنتی هیستامین و ضد احتقان نیز هستند.
گل مریم گلی
همچنین به عنوان حکیم پیشگویی یا نعناع جادویی شناخته می شود - یک مواد توهم زا است که در جنوب مکزیک و آمریکای مرکزی و جنوبی رایج است. مریم گلی معمولاً با جویدن برگ های تازه یا نوشیدن آب میوه های استخراج شده آنها مصرف می شود. برگ های خشک مریم گلی را می توان دود یا بخار کرده و استنشاق کرد.
در این گزارش ، اصطلاح "توهم زا" به داروهای توهم زای کلاسیک LSD و Psilocybin اشاره خواهد کرد.
سوAbمصرف مواد توهم زا و داروهای تجزیه چقدر گسترده است؟
طبق نظرسنجی ملی 2013 در مورد مصرف و سلامت مواد مخدر ، 229000 آمریکایی از 12 سال به بالا استفاده فعلی (ماه گذشته) از LSD و 33000 مورد استفاده فعلی از PCP گزارش شده است (اداره سوuse مصرف مواد و خدمات بهداشت روان ، 2013). در میان سالمندان دبیرستان ، سالویا وقتی به نظرسنجی در سال 2009 اضافه شد ، محبوبیت بیشتری نسبت به LSD یا PCP داشت. گزارش شده است که مصرف مواد توهم زا سال گذشته 5.9 درصد برای مریم گلی ، 2.7 درصد برای LSD و 1.3 درصد برای PCP بود. . خوشبختانه ، با کاهش اندکی استفاده از LSD و PCP ، میزان بزاق به میزان قابل توجهی کاهش یافته است - به 1.8 درصد در سال 2014 (جانستون ، 2014).
استفاده از مواد توهم زا و تجزیه در سال گذشته در بین دانش آموزان پایه دوازدهم
در حالی که استفاده منظم از داروهای توهم زا و تجزیه کننده به طور کلی در سالهای اخیر نسبتاً کم باقی مانده است ، یک مطالعه گزارش داد که ایالات متحده در بین 36 کشور از نظر دانش آموزان دبیرستانی که در طول زندگی خود از LSD یا سایر توهم زاها استفاده کرده اند ، رتبه اول را دارد (6 درصد در مقابل 2 درصد در اروپا) (Hibell، 2012).
علاوه بر این ، گردشگری به آمازون به منظور استفاده از در سال های اخیر به طور فزاینده ای در میان آمریکایی ها و اروپاییان محبوب شده است ، و استفاده از نیز در شهرهای بزرگ برزیل و خارج از کشور گزارش شده است (باربوسا ، 2012 ؛ مک کنا ، 2004). اگرچه یک داروی برنامه یک است ، گیاهان حاوی DMT برنامه ریزی نشده اند و در مورد وضعیت حقوقی در ایالات متحده ابهام وجود دارد (مک کنا ، 2004). دو کلیسای برزیلی ایالات متحده اجازه واردات و استفاده از این گیاهان را در مراسم خود دریافت کرده اند.
چرا مردم داروهای توهم زا یا تجزیه کننده مصرف می کنند؟
نر که یک توپ کریستالی در دست دارد
از مواد توهم زا و تجزیه به دلایل مختلفی استفاده شده است (Bogenschutz، 2012؛ Bonson، 2001). از لحاظ تاریخی ، از گیاهان توهم زا برای آداب و رسوم مذهبی استفاده می شود تا حالت های جدا شدن از واقعیت را ایجاد کند و "چشم اندازهایی" را ایجاد کند که تصور می شود بینشی عرفانی است یا تماس با جهان روح یا "قدرت بالاتر" را امکان پذیر می کند. اخیراً ، افراد گزارش کرده اند که از داروهای توهم زا برای اهداف اجتماعی یا تفریحی بیشتر استفاده می کنند ، از جمله برای سرگرمی ، کمک به آنها در کنار آمدن با استرس ، یا آنها را قادر می سازد که به عنوان یک فکر روشن فکرانه یا وجودی وارد شوند. توهم زاها همچنین به عنوان عوامل درمانی برای درمان بیماری های همراه با اعوجاجات ادراکی ، مانند اسکیزوفرنی ، وسواس ، اختلال دوقطبی و زوال عقل بررسی شده اند. گزارش های حکایتی و مطالعات کوچک حاکی از آن است که ayahuasca ممکن است یک درمان بالقوه برای اختلالات استفاده از مواد و سایر موارد بهداشت روانی باشد ، اما هیچ تحقیق گسترده ای اثر آن را تأیید نکرده است (باربوسا ، 2012).
مواد توهم زا (LSD ، پسیلوسایبین ، پیوت ، DMT و آیهواسکا) چگونه بر مغز و بدن تأثیر می گذارند؟
مواد توهم زا چگونه کار می کند؟
تصور می شود که توهمات کلاسیک با تأثیر بر روی مدارهای عصبی مغز که از انتقال دهنده عصبی سروتونین استفاده می کنند ، تأثیرات تغییر دهنده درک آنها را ایجاد می کنند (Passie، 2008؛ Nichols، 2004؛ Schindler، 2012؛ Lee، 2012). به طور خاص ، برخی از برجسته ترین اثرات آنها در قشر جلوی مغز رخ می دهد - منطقه ای که در خلق و خوی ، شناخت و درک درگیر است - و همچنین سایر مناطق مهم در تنظیم تحریک و پاسخ های فیزیولوژیکی به استرس و وحشت.
اثرات مواد توهم زا در کوتاه مدت چیست؟
مصرف مواد توهم زا باعث می شود که کاربران تصاویر را مشاهده کنند ، صداها را بشنوند و احساساتی را به نظر برسند که واقعی به نظر می رسند اما وجود ندارند. اثرات آنها معمولاً طی 20 تا 90 دقیقه پس از بلع شروع می شود و می تواند تا 12 ساعت ادامه داشته باشد. تجربه ها غالباً قابل پیش بینی نیستند و ممکن است با توجه به میزان مصرف و شخصیت ، روحیه ، انتظارات و محیط اطراف کاربر متفاوت باشد. اثرات توهم زا مانند LSD را می توان به عنوان روان پریشی ناشی از مواد مخدر توصیف کرد - تحریف یا بی نظمی توانایی فرد در تشخیص واقعیت ، تفکر منطقی یا برقراری ارتباط با دیگران. کاربران از LSD و سایر تجربیات توهم زا به عنوان "سفرها" و از تجربیات ناخوشایند یا ناخوشایند حاد به عنوان "سفرهای بد" یاد می کنند. در برخی سفرها ، کاربران احساساتی لذت بخش و تحریک کننده ذهنی را تجربه می کنند و باعث افزایش درک می شوند. با این وجود سفرهای بد شامل افکار ترسناک و احساس کابوس اضطراب و ناامیدی است که شامل ترس از دست دادن کنترل ، جنون یا مرگ است.
مانند LSD و psilocybin ، DMT اثرات خود را از طریق عمل در گیرنده های سروتونین (5-HT) در مغز ایجاد می کند (استراسمن ، 1996). برخی تحقیقات حاکی از آن است که DMT بطور طبیعی در مغز انسان به مقدار کم رخ می دهد و منجر به این فرضیه می شود که انتشار DMT درون زا ممکن است در گزارشات آدم ربایی بیگانگان ، تجارب عرفانی خودجوش و تجارب نزدیک به مرگ نقش داشته باشد ، اما این بحث برانگیز است ، 2012).
اثرات خاص کوتاه مدت LSD ، psilocybin ، peyote ، DMT و ayahuasca عبارتند از:
LSD
- افزایش فشار خون ، ضربان قلب و دمای بدن
- سرگیجه و بی خوابی
- از دست دادن اشتها ، خشکی دهان و تعریق
- بی حسی ، ضعف و لرزش
- تکانشگری و تغییرات عاطفی سریع که می تواند از ترس تا سرخوشی باشد ، با انتقالاتی سریع که به نظر می رسد کاربر چندین احساس را به طور همزمان تجربه می کند
سایلوسیبین
- احساس آرامش (شبیه اثر دوزهای پایین ماری جوانا)
- واکنش های عصبی ، پارانویا و هراس
- تجارب درون نگرانه / معنوی
- شناسایی نادرست قارچ های سمی شبیه psilocybin می تواند منجر به مسمومیت ناخواسته و بالقوه کشنده شود
پیوت
- افزایش دمای بدن و ضربان قلب
- حرکات ناهماهنگ (آتاکسی)
- تعریق عمیق
- گرگرفتگی
DMT
- افزایش ضربان قلب
- تحریک
- توهمات غالباً شامل محیطهای کاملاً تغییر یافته و همچنین تحریفات بدن و فضایی می شود
آیاهاسکا
- افزایش فشار خون
- استفراغ شدید (ناشی از چای)
- وضعیت آگاهی و درک عمیق تصویرهای اخروی تغییر یافته است
داروهای تجزیه چگونه کار می کنند؟
مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد که مواد توهم زا ، از جمله PCP ، کتامین و DXM ، با ایجاد اختلال در عملکرد گلوتامات شیمیایی مغز در انواع خاصی از گیرنده ها - به نام گیرنده های N-methyl-D-aspartate (NMDA) - بر روی سلول های عصبی در سراسر بدن باعث اثرات آنها می شوند. مغز (مورگان ، 2012 ؛ موریس ، 2005). گلوتامات نقش عمده ای در شناخت (از جمله یادگیری و حافظه) ، احساسات و درک درد (دومی از طریق فعال سازی سلولهای تنظیم کننده درد در خارج از مغز) دارد. PCP همچنین عملکرد دوپامین ، انتقال دهنده عصبی مسئول سرخوشی و "عجله" را که در ارتباط با بسیاری از داروهای سو استفاده شده تغییر می دهد.
Salvia divinorum متفاوت عمل می کند. در حالی که به عنوان یک داروی تجزیه طبقه بندی می شود ، مریم گلی با فعال کردن گیرنده مخدر کاپا بر روی سلول های عصبی اثرات آن را ایجاد می کند (Cunningham، 2011؛ MacLean، 2013). این گیرنده ها با آنهایی که توسط مواد افیونی معروف تری مانند هروئین و مورفین فعال می شوند متفاوت هستند.
اثرات کوتاه مدت داروهای تجزیه کننده و مواد توهم زا چیست؟
داروهای تجزیه کننده و مواد توهم زا می توانند باعث ایجاد اعوجاج بینایی و شنیداری و احساس شناور و تجزیه (احساس جدا شدن از واقعیت) در مصرف کنندگان شوند. استفاده از داروهای تجزیه کننده همچنین می تواند باعث اضطراب ، از دست دادن حافظه و اختلال در عملکرد حرکتی ، از جمله لرزش بدن و بی حسی شود. این تأثیرات ، که به میزان دارو مصرفی بستگی دارد ، نیز غیرقابل پیش بینی است - معمولاً طی چند دقیقه پس از مصرف شروع می شود و برای چندین ساعت ادامه دارد ، اگرچه برخی از کاربران اثرات دارو را برای روزها احساس می کنند. برای تأثیرات کلی داروهای تجزیه کننده به جعبه متن مراجعه کنید.
علاوه بر این اثرات عمومی ، داروهای تجزیه کننده مختلف می توانند اثرات متمایز و خطرناکی را ایجاد کنند. به عنوان مثال ، در دوزهای متوسط تا زیاد ، PCP می تواند باعث تشنج یا انقباضات عضلانی شدید در کاربر شود ، پرخاشگر یا خشن شود ، یا حتی علائم روان پریشی مشابه اسکیزوفرنی را تجربه کند. در دوزهای متوسط تا زیاد ، کتامین می تواند باعث آرامش ، عدم تحرک و فراموشی شود. در دوزهای بالا ، کاربران کتامین همچنین گزارش می کنند که احساس ترسناکی از انحراف حسی تقریباً کامل دارند که به تجربه نزدیک به مرگ شباهت دارد (به نام "سوراخ K" ، شبیه به یک سفر بد LSD). کاربران سالویا اثرات شدید اما کوتاه مدت - حداکثر تا 30 دقیقه - از جمله تغییرات خلقی احساسی از غم و اندوه تا خنده های کنترل نشده را گزارش می دهند.
DXM که در دوزهای توصیه شده (به طور معمول 15 تا 30 میلی گرم) به عنوان سرکوب کننده و خلط آور سرفه ایمن و موثر است ، می تواند منجر به عوارض جانبی جدی در هنگام سو استفاده شود. به عنوان مثال ، استفاده از DXM در دوزهای 200 تا 1500 میلی گرم می تواند اثرات تجزیه ای مشابه PCP و کتامین ایجاد کند و خطر سیستم عصبی مرکزی و اثرات قلبی عروقی جدی مانند ناراحتی تنفسی ، تشنج و افزایش ضربان قلب از آنتی هیستامین های موجود در را افزایش دهد. داروهای سرفه
اثرات طولانی مدت داروهای تجزیه کننده و مواد توهم زا چیست؟
در حالی که استفاده طولانی مدت از اکثر داروهای تجزیه و مواد توهم زا به طور سیستماتیک بررسی نشده است ، تحقیقات نشان می دهد که استفاده مکرر از PCP می تواند منجر به تحمل و ایجاد اختلال در مصرف مواد شود که شامل سندرم ترک (از جمله ولع مصرف دارو ، سردرد و تعریق) وقتی مصرف مواد مخدر متوقف می شود. سایر تأثیرات استفاده طولانی مدت از PCP شامل مشکلات گفتاری مداوم ، از دست دادن حافظه ، افسردگی ، افکار خودکشی ، اضطراب و کناره گیری اجتماعی است که ممکن است پس از قطع مصرف مزمن به مدت یک سال یا بیشتر ادامه داشته باشد.
